Pagina 1 van 1

BerichtGeplaatst: zo jul 18, 2010 6:50 pm
door Duckfan van McDrake Disne
Ik begin meteen met het verhaal. Het is een nieuwe draai aan een oud cliche. Het is weer zo'n verhaal dat in me op kwam. Het geeft me even wat rust van het 30 dagen verhaal, waar ik nu letterlijk en figuurlijk vast zit. Zeg wat je er van vindt!

Ik was nog een jonge jongen. Het was zomer, en ik had net een ijsje gehaald. Ik at het ijsje toen ik een een meisje zag. Ze keek niet goed uit, en liep de straat over toen er een auto aankwam. Zonder na te denken rende ik naar haar toe, en duwde ik haar voor de auto weg. Zelf kwam ik op de motorkap terecht. De auto stopte.
Er stapte een kwade man uit. "Wat denken jullie wel niet?" zei hij. "Kijk voortaan beter uit, zeg! Jullie hadden wel dood kunnen zijn."
"Dood?" Toen kwam het pas in me op. "O jee. Zeg meisje, hoe heet jij?"
"Ik ben Anna." antwoordde ze.
"Ik ben Hans. Kom mee, ik moet je iets laten zien." Ik nam haar mee.
"En ik ben Jan Klaassen! Zeggen we geen sorry meer! Nou ja, zeg! Nou ja, zeg!" Hij snoof. Er zat een kleine deuk in zijn motorkap.
"Wat is er?" vroeg Anna. "Waar gaan we heen?"
"Naar de bibliotheek. Ik heb een grote fout begaan."
"Als je me niet leuk vindt, kun je het ook gewoon zeggen hoor."
"Nee, nee. Dat is het niet. Je zult dadelijk wel zien. De bibliotheek ligt hier maar een paar straten verderop."

We liepen naar een oud statig gebouw, met een trap omhoog en een stenen gazelle aan weerszijden.
We kwamen binnen. Het was er donker, en het rook er muf. "We zijn gesloten" zei een schrille kraakstem die me een beetje deed denken aan de Engelse stem van Doofenshmirtz.
"Rustig, rustig, ik ben het. Ik heb iemands leven gered." Een oude, grijsharige vrouw verscheen. "Ik ben de bibliotheekaresse.
Oh nee, niet weer zo iemand. Het blijft maar komen. Nou ja, kom mee."
Ze pakte een zaklamp en we gingen de bibliotheek in. Het was er donker, stoffig, en sinister. Of dat er ieder moment...
"Sorry van het donker. Er is iets mis met de elektriciteit."

We gingen langs boekenrij J.
We gingen 2 boekenkasten langs. Er stonden boeken, soms wel 50 naast elkaar, 7 rijen boven elkaar.
We gingen een wenteltrap af, openden een zware deur en gingen een oude lift in.
De deur ging dicht en we schoten omlaag. Toen de liftdeuren weer opengingen, waren we in een klein rond kamertje. Op een stenen tafel lag een oud boek. Op het boek stond "Boek des Levens". Verder was er niets in de kamer, behalve een deurklinkvormig uitsteeksel in de muur.
"Wow!" kuchte Anna! "Hoe oud is dit boek? 500 jaar?"
"We weten het niet" zei de bibliotheekcaresse. "We kregen het van de New York State Museum in de jaren 70."
Ze deed het open en zocht in de index. Redden, pagina 1972, paragraaf E, alinea 3, regel 99. Ze begon te bladeren.

"Hoe weet jij hier eigenlijk van?" vroeg Anna.
"Ik zocht een boek over Jules Verne. IK kwam hier uit. Sinds ik het gezien heb, ben ik een geheimhouder. Jij nu ook trouwens."
"Nummer 802.701" kraaide de bibliotheekcarssse.
"Ah, hier is het" zei ze. "Eens kijken, hier staat:"
Als iemand iemands anders' leven redt, is diegene zijn/haar slaaf voor de rest van zijn/haar leven. Er zijn geen uitzonderingen.
"Nee" zuchtte ik. "Daar heb je het al."
"En als ik dat nou niet wil?" vroeg Anna.
Metten sloeg bliksem direct naast haar linkervoet in.
"Dat was nog maar een waarschuwing", zei de bibliotheekcaresse duister. "Je hebt het ergste nog niet geweten."
"Zo erg is het niet", zei Anna, "als er gewoon ergens op de wereld bliksem inslaat snap ik niet waar alle heisa voor is."
Opnieuw sloeg de bliksem in.
"Mag ik je er op wijzen", zei ik, "dat het een buitengewoon mooie dag is? Geen wolkje aan de lucht, niet in heel West-Europa. Er is al dagen een hittegolf. We zitten hier zo'n 200 meter onder de grond. En toch slaat de bliksem 2 keer achter elkaar in bij jouw voet. Een verklaring?"
"Nou, nee. Je hebt gelijk denk ik." verklaarde ze.

DEEL 2 BINNENKORT!

BerichtGeplaatst: zo jul 18, 2010 7:41 pm
door Caspar
Haha, dat is van die ene aflevering van Phineas&Ferb :D

Tot nu toe een beetje een vreemd verhaal. Ik snap niet precies wat er gebeurt. Wie is Hans? Wie is Anna? Kennen ze elkaar? Wie zijn die bibliotheek-medewerkers en waarom laten ze Hans en Anna binnen na sluitingstijd? Wat is het Boek des Levens, wie schreef het, hoe komt het daar? Et cetera. Het eerste deel roept meer vragen op dan dat het beantwoord. In principe niet slecht, maar ik hoop wel dat de rest van het verhaal wat verhelderende antwoorden geeft.

BerichtGeplaatst: zo jul 18, 2010 8:40 pm
door Duckfan van McDrake Disne
Caspar schreef:Haha, dat is van die ene aflevering van Phineas&Ferb :D

"The Bully Code". Jaja, maar daar was het origineel met de pestkop en de nerd. Ze zongen ook "it's a seventies sitcom cliche". Dat probeer ik nu te doen, maar dan met iets meer eromheen precies zoals je in een film uit de 21e eeuw zou verwachten.

Caspar schreef:Tot nu toe een beetje een vreemd verhaal. Ik snap niet precies wat er gebeurt. Wie is Hans? Wie is Anna? Kennen ze elkaar? Wie zijn die bibliotheek-medewerkers en waarom laten ze Hans en Anna binnen na sluitingstijd? Wat is het Boek des Levens, wie schreef het, hoe komt het daar? Et cetera. Het eerste deel roept meer vragen op dan dat het beantwoord. In principe niet slecht, maar ik hoop wel dat de rest van het verhaal wat verhelderende antwoorden geeft.

He, ik kan niet iedereen tevreden stellen. Ik probeer nu een beetje mysterieus te doen. Over het boek ga ik niet veel meer vertellen. Dat moet een mysterie blijven. Misschien had ik erbij moeten zetten dat Hans en Anna ongeveer 15 jaar oud zijn, dat is nodig voor later in de plot. Ze kennen elkaar niet, en ontmoeten elkaar aan het begin van dit verhaal.
Er is maar een biebjuf in dit verhaal. De bieb en mensen die het boek kennen zijn officiele geheimhouders, omdat, zoals de titel al zegt, het Boek des Levens alle geheimen van het leven bevat. En mensen zouden dat graag moeten weten. Het boek blijft een mysterie: de tweede helft van het verhaal focust op Hans en Anna die elkaars leven steeds proberen te redden. En de pogingen.

BerichtGeplaatst: ma jul 19, 2010 5:16 pm
door Duckfan van McDrake Disne
"En hoe kom ik van jou af?" vroeg Anna. "Zonder door de bliksem geraakt te worden?"
"Goeie vraag!" zei ik. "Allemaal in de lift!"
We gingen nog 1 verdieping lager. Daar lag precies zo'n boek, met als titel Boek des Tegenmiddeltjes.
"Hier staat het", kraaide de bibliotheekcaresse. "Hij moet jouw leven redden. Dan staan jullie quitte."

Ze stonden weer buiten.
"Lekker dan." zuchtte Anna. "Hoe ga ik je leven redden?"
"Op naar de snelweg." Ik zag het niet zitten, maar ja. "Daar verzinnen we wel iets."
Toen we bij de snelweg waren rende ik erover, vlak voor een bestelbusje. Anna duwde me net op tijd weg.
"Gelukkig", zei ze. "We zijn er vanaf."
KABLAM. De bliksem sloeg in.
"Nee... niet echt..." stommelde ik.
"Ah nee, wat nou weer?" schreeuwde ze.
"Blijkbaar heb je mijn leven teveel gered. Ik sta nu weer bij jou in het krijt."

"Nee - nee - nee! Niet weer! Ik heb je teveel gered? Waar slaat dat precies op?"
"Wist ik het maar. Oh kijk, daar komt een vrachtwagen aan."
Opnieuw redde ik haar leven.
"Bedankt, denk ik. Zo. Nu zijn we klaar. Ajuus!" zei ze.
KABLAM.
"Niks zeggen..." Ze zuchtte. "Wat nu?"

Die avond kwam ik moe en vies thuis.
"Wat heb jij gedaan?" vroeg oma. "Je ziet er niet uit! Je bent helemaal vies en -"
"Ik weet het, ik weet het. Ik heb iemands leven gered."
"Duurt dat de hele middag? Wat heb je daarna nog gedaan?"
"Ik euh... ben moe. Ik vertel het wel een andere keer."
Toen ging ik naar bed.

De rest van die week hebben we elkaars leven nog vaak gered. Soms teveel, soms te weinig.
Een zo'n keer werden we zelfs verliefd.
De vloek van het boek was opgeheven toen we trouwden. We konden met een schone lei beginnen.
We kregen twee schatten van kinderen, en dat eindigt zo'n beetje het verhaal hoe ik je moeder heb ontmoet.
Het was dertig jaar later. Van een jongen van 15 was hij nu een man van vijfenveertig geworden, en had nu twee zoons: een van 15 en een van 7.
"Is het echt waar, papa?" vroeg de jongste.
"Natuurlijk is het waar. Het is net zo echt als Sinterklaas en de Kerstman bij elkaar."
"Tuurlijk, pa. Ik geloof er geen barst van." zei de oudste.
"Nee? Kom dan maar mee naar de bieb. Die staat er nog steeds, na al die jaren."

Ze liepen over straat, op de plaats delict van 30 jaar geleden.
"Trouwens", ging de oudste door, "hoe groot is die kans nou eigenlijk dat jullie eerste ontmoeting zo is gebeurd? Er loopt een lekker ding zoals dat daar over straat, je redt haar leven en jullie worden verliefd."
"Zo is het niet gegaan. Je had beter moeten opletten. Trouwens, ken je het Florence Nightengale-effect dan niet?"
"Nee. Zou ik het moeten kennen?"
"Weet je wat? We hebben de oude BluRay-speler toch nog? Ik weet zeker dat ik nog wat oude DVD's op zolder heb moeten liggen. We moeten Back to the Future eens gaan kijken."
"Wat jij wil, paps. Maar toch zeg ik dat de kans piepklein is dat..."
"Wat is er?"
"Kijk dan! Dat lekker ding, ik bedoel dat dom blondje, steekt gewoon over zonder dat ze ziet dat die auto daar aankomt."
"Doe wat je moet doen, zoon. Ren." Hij gaf hem een duwtje.

Later, in het ziekenhuis...
"Allebei een gebroken been. Zo erg is het niet."
"Dat vind jij. Je hebt over dit deel van het verhaal nooit wat verteld."
"Dat is ook niet nodig. Weet je, op een dag zul je blij zijn dat ik het gedaan heb."
"Weet ik, pap. Weet ik."

EINDE

BerichtGeplaatst: do jul 22, 2010 12:20 pm
door Meester Warbol
Duckfan van McDrake Disne schreef:Daar lag precies zo'n boek, met als titel Boek des Tegenmiddeltjes.

Des wordt gebruikt bij mannelijke en onzijdige woorden, der bij vrouwelijke woorden en meervoud. Des en der zijn namelijk ouderwetse vormen van de tweede naamval. Het werkt precies als in het Duits.

In naam van de koning = In naam des konings (mannelijk)
Commissaris van de koningin = Commissaris der koningin (vrouwelijk)
De dag van het oordeel = De dag des oordeels (onzijdig)
De vallei van de bannelingen = De vallei der bannelingen (meervoud)

Je ziet dat mannelijke en onzijdige zelfst. naamwoorden nog een extra -s krijgen. Jouw "Boek des Tegenmiddeltjes" moet eigenlijk "Boek der Tegenmiddeltjes" of "Boek der Tegenmiddelen" heten. Dat laatste klinkt plechtiger.

BerichtGeplaatst: do jul 22, 2010 12:35 pm
door Meester Warbol
Goed beschouwd zou het "Boek van het Tegenmiddeltje" volgens bovenstaande regels natuurlijk het "Boek des Tegenmiddeltjes" worden, met extra -s. Dan zou je tekst toch kloppen.

Hm. Ik kan dus niet aantonen dat het grammaticaal niet klopt, maar ik heb wel een stilistisch bezwaar. Het effect van je plechtige taalgebruik ("der", "des") wordt teniet gedaan doordat je vervolgens een verkleinwoord gebruikt, wat juist helemaal niet plechtig klinkt. Dat is een stijlbreuk.

BerichtGeplaatst: do jul 22, 2010 6:06 pm
door Duckfan van McDrake Disne
Gun me mijn rust. Ik heb vakantie.

BerichtGeplaatst: vr jul 23, 2010 3:07 pm
door Daniel73
Duckfan van McDrake Disne schreef:Gun me mijn rust. Ik heb vakantie.

Hoe ondankbaar. Heeft Meester Warbol dan geen vakantie? Wees blij dat je geen strafwerk krijgt!

Je hebt interessante idee├źn voor verhalen. De uitwerking kan beter. Hans en Anna hebben elkaar nog niet ontmoet of zij gaat met hem mee naar een bibliotheek. Dat gaat te snel.
Maar goed, je wilt rust vanwege je vakantie. Ik ben al weg! :)